:: ทีเจ_อาร์มเมอร์ : My Blog ::

วันจันทร์, สิงหาคม 14, 2006

กลับมาแล้วคนดี

ทน space ไม่ไหวแล้วครับ บ่นไป 2-3 รอบแล้ว

กลับมา up ที่ Blogspot ดีกว่าครับ T_T

วันศุกร์, มกราคม 27, 2006

แฮร์รี่ พอตตั้ว

ไปเจอใน space ของใครมะรุอยู่ในพันธุ์ทิพย์

ผลงานของนักเขียนดาวรุ่งพุ่งแรง
เอ็น.เค. โบว์ลิ่ง

การกลับมาอีกครั้งของพ่อมดน้อยของเรา

"แฮร์รี่ พอตตั้ว กับเจ้าชายเหล้าผสม"

เจ้าของเดียวกับ
แฮร์รี่ พอตตั้ว กับสุราอาถรรพณ์
แฮร์รี่ พอตตั้ว กับห้องแห่งความเมา
แฮร์รี่ พอตตั้ว กับนักดื่มแห่งที่ราบสูง
แฮร์รี่ พอตตั้ว กับถ้วยบรั่นดี
และ แฮร์รี่ พอตตั้ว กับภาคีเสือดาว

ฮาดี เห็นว่าใช้ paint ทำสุดตีลล์

http://spaces.msn.com/ediciustimmoc/

วันพุธ, มกราคม 25, 2006

เค้าว่ากันว่า

1. เค้าว่ากันว่า . . . อ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา เช่นเดียวกัน เราคงไม่รู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก

2. เค้าว่ากันว่า . . . อย่าตัดสินหนังสือดี ๆ แค่ปกมันสวย เช่นเดียวกัน คนหน้าตาดี อาจจะไม่ใช่คนดีเสมอไป

3. เค้าว่ากันว่า . . . คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย ก็ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่ชอบไม่ได้ เช่นเดียวกัน คนที่เราไม่คิดจะอยากรู้จัก อาจจะเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเราก็ได้

4. เค้าว่ากันว่า . . . การชอบหนังสือสักเล่ม ไม่ได้หมายความว่า หนังสือเล่มนั้น เนื้อหาดีทุกหน้า เช่นเดียวกัน การรู้สึกดีกับใครสักคน ไม่จำเป็นว่าเขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย

5. เค้าว่ากันว่า . . . อย่ารู้สึกเสียดายเวลา กับการอ่านหนังสือบางเล่มจนจบ แล้วพบว่าเป็นหนังสือที่ไม่ชอบ เช่นเดียวกัน จงรู้สึกดี กับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่ แม้ว่าวันหนึ่งจะรู้ว่า เขาคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด เพราะอย่างน้อย ต่อจากนี้ไป เราจะได้เลือกทางที่ถูกและคนที่ใช่ซะที

by mang por 39

แดงเดือด @ Project Room

เมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด กับ ลิเวอร์พูล 2 ทีมที่ประสบความสำเร็จจากอดีตถึงปัจจุบันมากที่สุด และมาเจอกันเมื่อใดนั่นก้อคือศึกแดงเดือดนั่นเอง

กระผมและเพื่อนๆภาคคอม ในฐานะแฟนของแมนฯยูฯมาตั้งนานนมก้อไม่พลาดที่จะติดตามชม ยิ่งวันอาทิตย์ตากี้ได้มีโอกาสปิดห้องโปรเจ็คชมการแข่งขันนัดนี้เลย(ซึ่งสร้างความรำคาญให้กับเพื่อนที่ทำงาน แต่ไม่สนใจเพราะคนดูบอลมากกว่า) การแข่งขันนัดนี้มีแฟนลิเวอร์พูลมาดูด้วย 3 คน แน่นอนต้องมีการเกทับกันอย่างโหด แบบว่าออมมั่นใจมากถึงกับพูดว่า จบเกมเด๋วเจอ 1 รุม 10 (มั่นใจมาก)

ยิ่งเกมดำเนินมาถึงครึ่งหลังลิเวอร์พูลมีโอกาสที่จะขึ้นนำก่อน จากโอกาสของอุลตร้าแมน แต่ว่าโดนริโอเคลียร์ออกมาจากเส้นอย่างเฉยดฉิว หุ หุ ทำให้ตุ้นเกิดความมั่นใจเป็นอย่างมาก เกทับเอาๆ แต่แล้วเมื่อถึงตอนทดเวลาบดเจ็บ 90+1 ริโอคนเดิมทำเจ็บแสบสุดๆขึ้นมาโหม่งประตูชัย 555+ ทำให้ผีแดงของผมชนะไปด้วยสกอร์ 1-0 สะใจกันทั้งห้องโปรเจ็ค เล่นเอาออมโดนหยาม 2 วัน 2 คืน ตุ้ยและเวฟถึงกะพูดไม่ออก

Glory Glory Man United

วันพฤหัสบดี, ธันวาคม 15, 2005

Butterfly Effect

ตะกี้นี่เอง สดๆร้อนๆเลย ได้ดูหนังที่อยากดูมานานแว้วเรื่อง Butterfly Effect เพราะเห็นเพื่อนๆพูดกันหลายคน รวมทั้งเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับทฤษฎีนี้มานิดหน่อย
...

เนื้อเรื่องเป็นเรื่องเกี่ยวตัวพระเอกที่มีช่วงเวลาตอนเด็กจะรู้สึกวูบเหมือนช่วงเวลาตอนนั้นขาดหายไป จดจำอะไรช่วงนั้นไม่ได้เลย จิตแพทย์เลยให้เค้าเขียนบันทึกชีวิตประจำวันไว้ พอเข้ามหาลัยแล้วกลับมาอ่านบันทึกของตัวเองที่เขียนขึ้นตอนเด็กๆ ก้อสามารถกลับไปแก้ไขสิ่งต่างๆในช่วงเวลาที่หายไปได้ (โชคดีหว่ะ ที่สามารถย้อนอดีตได้) ซึ่งช่วงเวลานั้นส่วนใหญ่เป็นเรื่องไม่ค่อยดี กับตัวเองและรอบๆ ตัว ซึ่งไม่ว่าจะแก้ไขยังไงพระเอก ผลที่ตามมาเกิดสิ่งร้ายแรงเกินคาด ทำยังไงก้อไม่เคยมีความสุขกับนางเอกซักที เรื่องที่ทำทุกเรื่องในอดีตจะส่งผลต่ออนาคต สุดท้ายเกือบกลายเป็นคนบ้าเหมือนพ่อตัวเอง (ซึ่งพ่อของพระเอกก้อเคยทำได้ แต่ถูกมองว่าเป็นบ้าไปแล้ว) เลยตัดสินใจย้อนเวลาครั้งสุดท้ายไปไม่รู้จักกับนางเอกตั้งแต่เด็กซะเลย (เพราะเราไม่ได้คู่กันเหมือน Nest cafe กะ Coffie Mate 555+) สุดท้ายก้อเลย happy ending ทุกฝ่าย
...
ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ในเรื่องนี้คือ ทฤษฎีการขยับปีกของผีเสื้อ (Butterfly Effect เพียงแค่ผีเสื้อขยับปีก ก้ออาจทำให้เกิดพายุได้) น่าสนใจมั่กๆ ว่ากันว่าการเลือกที่จะเดินทางใดทางนึง ถ้าเราไม่ได้เลือกเดินทางนี้ (เอาแค่เลี้ยวที่ทางแยกข้างหน้า) ชีวิตอาจจะเปลี่ยนไปคนละแบบก้อได้ (เป็นโลกคู่ขนานเหมือน The One)
...
จริงๆก้อมีหนังอีกเรื่องที่ทำตามทฤษฎีนี้ คือเรื่อง sound of thunder ที่มีคนย้อนอดีตแล้วเผลอเหยียบผีเสื้อตาย ทำให้โลกเปลี่ยนไปหมด ซึ่งเรื่องนั้นไม่ค่อยน่าดูเท่าไหร
...
สุดท้ายก้อมีข้อคิดสอนให้รู้ว่าคนเราไม่สามารถที่จะย้อนอดีตไปเปลี่ยนชีวิตของตนเองได้...จบ

วันเสาร์, ธันวาคม 10, 2005

Bye Bye Uefa Champions League

วันก่อนได้มีโอกาสไปเชียร์บอล UCL รอบแบ่งกลุ่มนัดสุดท้ายของแมนฯยูฯมา พบกะเบนฟิก้า

ตอนแรกผมก็ไม่คิดมากอะไรหรอกนะครับชะชัวร์ เข้ารอบใสๆ พอดีมาช้าได้ดูหลังจากผ่านไป 20 นาทีเดินมาเห็นไฮไลท์โดนโหม่งไปเลยครับ อ้าวซวยแล้ว โดนนำไปได้ แต่ก็มารู้ว่าที่จริงเสมอ 1-1 เลยเย็นไปยังไงก็ชนะวะ ดูเกมแล้วสังเกตเห็นบักโด้ขวัญใจแม่ยกโดนแฟนๆโห่ไล่ แถมเล่นแบบหัวเสียอีกต่างหาก จะโดนไล่ออกมั้ยเนี่ย

และแล้วความซวยก็มาเยือนเลยครับ โดนยิงเลย ขำไม่ออกแล้ว1-2 บักออมโทรมาเยาะเย้ยเลย เซ็งแสด

เข้าครึ่งหลังนึกว่าจะฟอร์มดี ยิ่งแล้วใหญ่ ฟอร์มครึ่งหลังแต่ละคนเล่นไม่ออกเลย แพ้อนาถเลยครับ ตกรอบอย่างช่วยไม่ได้(ทั้งที่บียารีลอุตส่าห์ชนะแล้ว แค่เสมอก็เข้ารอบแระ) ทีมอื่นอุตส่าห์ช่วยแระ ไม่ช่วยตัวเองเลย

บาย บาย UCL ครั้งแรกในรอบ 11 ปี โคตรเซ็ง แล้วป๋าแพนด้าจะทำไงละครับ

วันพุธ, พฤศจิกายน 30, 2005

บาสระหว่างคณะ(จบ)

ในที่สุดก็ได้มาเขียนต่อสักที หลังจากไม่ได้เขียนมานานกว่า 1 อาทิตย์ อันเนื่องมาจากความขี้เกียจ ก็ขอรายงานผลรวมๆเลยละกันเอาจนจบทัวร์นาเมนต์

ก็ขอมารายงานผลต่อเลยละกันหลังจากที่จบรอบแรกแล้ว รอบ 8 ทีมสุดท้ายต้องโคจรมาพบกับสถาปัตย์ ซึ่งปีนี้มาแรงเหมือนกันเกือบจะชนะศึกษาซ่ะด้วย

เกมในครึ่งแรกออกมาสูสีมากๆ สถาปัตย์ยิงแม่นๆมากโดยเฉพาะใหญ่ซึ่งเล่นทีมมหาลัยด้วย ครึ่งแรกแต้มตามอยู่ 19-16 แต่ครึ่งหลังนี่ซิมีเหตุการณ์ทีเด็ดเกิดขึ้นเมื่อวุฒิสะดุดขาบักต้นหย่อง ทำให้เกิดเหตุการณ์โดมิโน่ เอฟเฟ็กต์ไปรวบขาบักใหญ่(ซึ่งตอนนี้มันไม่ได้ครองบอล เลยไม่ฟาล์ว)ล้มกลิ้งไป 555+ หลังจากนั้นบักใหญ่เสียสมาธิไปเลย ยิงยังไงก็ไม่ลง เลยชนะสบายเลย 37-22 คร่งหลังสถาปัตย์ได้แค่ 3 แต้ม 555+

ในรอบแปดทีมสุดท้าย ต้องมาเจอกับคณะวิทยาการ ซึ่งมีทีเด็ดที่กองเชียร์น่ารัก

เกมออกมาโคตรจะสูสีและสนุกมากๆ คู่คี่สูสีตลอด แต่โชคร้ายที่มะตูมต้องมาเจ็บ อดแข่งต่อ แย่เลยครับคราวนี้ไม่มีตัวยิงเลย ทำให้ในควอร์เตอร์ที่ 4 เกิดจุดหักเหเมื่อดิวโคตรแม่น ยิง 3 แต้มลงแบบเดาๆ(แต่ที่จิงมันก็แม่นหล่ะ) จากนั้นเกมก็ขาดเลยโดนนำ 7 แต้มเลยไล่ไม่ทันแพ้ไป 64-61 (ตอนท้ายเกมมีเสียว นท์กะวุฒิผีเข้า ยิง 3 แต้มลงเยอะมากเกือบไล่ทัน) เลยได้ไปชิงที่ 3 กะเกษตรที่แพ้ศึกษามา 2 แต้ม

เกมกะเกษตรผมไม่ได้ไปดู เพราะว่าเพราะติดเรียน Lab Paralell ทั้งวันอดเลย แต่รู้ว่าชนะขาดได้ที่ 3 เพราะว่าเกษตรไม่เอาจริง(เตรียมทีมไปแข่ง 4 จอบเลยเก็บตัว)โชคดีสำหรับน้องๆไป

วันอังคาร, พฤศจิกายน 22, 2005

บาสระหว่างคณะ(2)

ครับ หลังจากผ่านนัดแรกไปด้วยความลำบาก นัดนี้ได้มาแข่งกะคณะแพทย์ซึ่งมีเพื่อนผมอยู่ในทีมด้วย
...
ตอนแรกพวกเพื่อนก็เรียกตัวผมช่วยเสริมทีมด้วยเพราะว่าขาดคน ไอ้เราจาเอาไงดีว้า ซ้อมก็ไม่ได้ซ้อม เออเอาวะขาดคนเล่นก็ได้ พอตอนมาวอร์มเสร็จ กลายเป็นว่าทีมเรามี 13 คนอ้าวตายแระ ความซวยเลยตกมาที่ผมก็โดนดร็อปเลยครับท่าน เฮ้ยแสดดดดดด แอบเศร้าเลย แล้วพี่ตั้ม(เป็นโค้ช คนตัดตัวอีกนั่นแหละ) มีการบอกว่าคงไม่จำเป็นต้องใช้ตัวในหรอกมั้งพี่เลยดร็อปอาร์ม แล้วเรียกตัวกูมาทำเหี้ยกไรวะ แสดดดดดดด(อีกที) เซ็งพี่แกอย่างแรง ขอบ่นหน่อยเหอะ
...
ตอนแข่งก็แอบแช่งอีก แพ้เหอะเมิง ขาดกูแล้วจารู้สึก
...
เริ่มเกมมา 555+ โชว์ฟอร์มห่วยเหมือนนัดที่แล้ว ตามแปดแต้ม 8-16 สะใจปนเสียใจนิดนึง แพ้ไปเหอะเมิง แต่พอส่ง 2 หล่อเราไปมะตูมกะวุฒิเหมือนเดิมกลายเป็นว่ายำเลย นำ 9 แต้ม 31-22 ตอนเหลืออีก 8 นาทีสุดท้าย กลายเป็นว่าการ์ดจ่ายทำพิษอีกแว้ว ส่งการ์ดจ่ายทีเด็ดอาจินตีหน้ากะน้องแตงลง พอแพทย์รู้ทาง ไม่จับเลยครับ ปล่อยให้พวกพี่ท่านเล่นสบายๆ ทั้งสองคนยิงรวมกันประมาณ 10 ลูกไม่ลงเลยแม้แต่ลูกเดียว จากที่นำขาดๆ กลายเป็นชนะ 2 แต้ม 31-29

งานนี้ต้องขอบใจกองเชียร์ปีศาจของคณะเรา เล่นโห่ฮาทำเอาพวกหมอไปไม่เป็นเลยครับ น่าสงสารมั่กๆ ไม่งั้นแพ้แน่ๆ